Betonarme Tarihçesi
Betonarme, kelime olarak Fransızca da donatılmış beton anlamına gelen Béton Armé teriminden türetilmiş bir kelime, malzeme olarak ise beton ve donatıdan oluşan bir yapı malzemesidir. Ancak içine yerleştirilmiş her donatıyla beton mutlaka betonarme özelliğini gösterecek diye bir kural yoktur. Örneğin, büzülme ve sıcaklık değişmesi nedeniyle oluşabilecek çatlakları önlemek amacıyla, betonun içine donatı yerleştirilmesi ya da dış etkilere karşı korumak amacıyla çelik elemanların betonla kaplanması gibi durumlarda betonarmeden söz edilemez.
Belirli bir etki için beton ya da donatıdan biri zayıf davranış gösterirken, aynı etki için diğeri daha iyi bir davranış gösterebilmektedir. Dolayısıyla bu iki malzeme birbirlerinin eksiklerini gidermektedir. Donatı, çekme etkilerinin, kısmende kayma gerilmelerinin karşılanmasında etkili olduğu gibi, malzemenin sünek davranış göstermesinede katkıda bulunur. Beton ise basınç gerilmelerinin karşılanmasında etkili olduğu gibi etrafını sararak donatının burkulmasını önlemekte, malzemenin dış ortama karşı dayanıklılığını ve yangın dayanımını artırır.
Bağlayıcı özelliği olan puzzolonik kül gibi malzemelerin Romalılar zamanından muhtemelen de daha eski uygarlıklardan itibaren kullanılmasına rağmen 18.yy a kadar bağlayıcı malzemeler konusunda önemli bir gelişme olmamıştır. Ancak 1900 lü yılların hemen başlarında inşaat mühendisliği konularıyla uğraşan bilim adamları ve mühendisler, modüler oranı kullanarak, elastisite bağıntılarını betonarmeye uygulamışlar, teori ve pretikte önemli gelişmelere öncülük etmişlerdir.